Jormyzm

  • Jormyzm



    Jormyzm jest religia politeistyczną, opartą na chwaleniu Świętego Panteonu złożonego z Jorma - Ojca i najważniejszego Boga, jak i z jego czworga dzieci. Jormyści zakładają, że panteon sprawuje pełne piecze nad całym światem - jest odpowiedzialny za kary, nagrody i wszystko co stworzone. Jormyzm nie ma określonych zasad, co daje jego wyznawcom wolną wolę w wielu sytuacjach i możliwość samodzielnej interpretacji tego w co wierzą, co jest korzystne przy tłumaczeniu czynów.

    Pierwsi Jormyści pojawili się na północnych krańcach Carladii - w Sturgii w 120 roku przed Objawieniem Makara. Nad Carladią dało się zauważyć pięć wyróżniających się gwiazd - ludzie zaczęli je kolejno nazywać i przypisywać im czyny. Tak kolejno zaczęto celebrować istnienie gwiazd. Jedna z nich była większa niż inne - wyglądała jak przywódca. Tak więc najwyższy z gwiazd powstał Jorm a za nim synowie: Maraak i Teptal i córki: Senia i Ygya. Kult rozniósł się po mroźnych terenach z ust do ust, co skutkuje do dziś silną tradycją ustną wraz z pewnymi różnicami, zależnie od regionu.

    Jorm - najjaśniejsza gwiazda, w innych kulturach znana jako Gwiazda Polarna, jest uosobieniem sprawiedliwości. To on wydaje wyroki zarówno na żywych, jak i umarłych i to on, według wierzeń Jormystów, przemawia przez usta sędziów. Pośród swoich dzieci utrzymuje on balans i jest jedynym elementem, który utrzymuje je w zgodzie. Dawna legenda głosi, że nadejdzie dzień, gdy Jorm zgaśnie, a jego dzieci pogrążą siebie i świat w Kintes - trwającej wiek wojnie, która zniszczy znany świat.

    Maraak jest pierwszym i najbardziej agresywnym synem Jorma. Nazywany jest często Wielkim Wojownikiem i im patronuje. Wielu twierdzi, że każda bitwa to gra pomiędzy nim i jego bratem Teptalem. Często jest to zapominane, ale Maraak patronuje również podróżującym. Legenda o Kinets głosi, że to Maraak rozpocznie wojnę po przegranej grze z Teptalem i walka do śmierci ku zwycięstwu Wielkiego Wojownika jest jedynym sposobem na powstrzymanie końca.

    Jormyści wykonują swe obrządki nocami, gdy gwiazdy świecą najjaśniej. Skierowani twarzami ku niebu czczą Ojca oraz jego Dzieci chwaląc ich wielkość w Bahi, mowie bogów. Kapłani podlegają celibatowi, rygorystycznej diecie i długim naukom najczęściej bez użycia pisma. Choć od dawna pismo znane jest Sturgom, do dziś mowa jest jednym z najważniejszych elementów dla Jormystów i wielu kapłanów podejmuje się podróżom po całej Sturgii aby poznać wiedzę ze wszystkich zakątków krainy.
    Wyznawcy Jormyzmu stanowią znaczącą większość w Sturgii i jej koloniach. Choć powoli, Makeryści nawracają coraz większe części granicznych księstw Sturgijskich.

  • FeezY

    Closed the thread.